Moskitiery Otwock

W dziewięciu przypadkach na dziesięć winna jest szczelina, nie siatka, i w okolicy Świdra widzimy to bardzo często. Sprawdzamy przylgę ramki do skrzydła po całym obwodzie, bo przy oknach z szerokim profilem uchwyty potrafią odsunąć ramkę o kilka milimetrów i tego już wystarcza. Drugim miejscem jest góra okna przy uchyleniu, bo ramka montowana na skrzydle w pozycji uchylnej nie osłania szczeliny nad nim. Trzecim są narożniki ramki, gdzie przy tanich moskitierach z gotowych rozmiarów łączenia profili nie są szczelne. Rozwiązania są proste: dopasowanie ramki do rzeczywistego światła skrzydła, przejście na montaż we wnęce przy oknach uchylnych oraz doszczelnienie miejsc styku uszczelką piankową tam, gdzie profil okna jest nieregularny.

Da się i w otwockiej zabudowie letniskowej robimy to częściej niż gdziekolwiek indziej. Przy zadaszonych werandach i tarasach stosujemy dwa rozwiązania. Pierwsze to moskitiery plisowane montowane w otworze między słupami konstrukcji, które składają się w wąski pakiet przy krawędzi, gdy nie są potrzebne, i pozwalają przechodzić bez zdejmowania czegokolwiek. Drugie to siatki rolowane w kasetach, chowane do profilu na czas nieużywania i wyciągane w dół na sezon. Przy dużych rozpiętościach trzeba pamiętać o wietrze, bo siatka na powierzchni kilku metrów kwadratowych łapie podmuch, więc prowadnice muszą być pewnie zamocowane. Konstrukcję i wymiary ustalamy na miejscu, bo werandy w starej zabudowie rzadko mają regularne wymiary.

Bez klejenia i z minimalną ingerencją, a przy szczególnie cennej stolarce z mocowaniem, które da się w pełni usunąć. Na lakierowanym drewnie taśma montażowa wiąże się z warstwą lakieru i przy zdejmowaniu odchodzi razem z nią, zostawiając trwały ślad. Dlatego stosujemy uchwyty zaczepowe wciskane, mocowane mechanicznie w miejscach, które są mało widoczne, albo montaż ramki do węgarka wnęki, poza samą stolarką. Przy oknach o nietypowych podziałach kwater, częstych w świdermajerach, mierzymy każdą kwaterę osobno i wykonujemy szkic, bo ramka musi wejść dokładnie w światło, żeby nie zostawić szczeliny. Jeśli okno jest zabytkowe i właściciel nie chce żadnej ingerencji, mówimy to wprost i szukamy rozwiązania stawianego we wnęce bez mocowania do ramy.