Wertikale, czyli żaluzje pionowe

Tak, to właśnie zastosowanie, w którym wypadają lepiej niż wszystkie osłony poziome. Pasy obraca się dla ustawienia światła, a przy wyjściu na taras zsuwa na jedną stronę, więc przejście zostaje całkowicie wolne bez podnoszenia czegokolwiek. Kluczowa jest decyzja, w którą stronę pasy mają się zbierać, bo źle wybrany kierunek oznacza codzienne przepychanie się obok pakietu tkaniny. Zwykle ustala się zsuw w stronę przeciwną do kierunku wyjścia albo rozchodzenie się na dwie strony przy szerokich przeszkleniach. Przy pomiarze pytamy, którędy się faktycznie chodzi, bo z rysunku okna tego nie widać.

Osiemdziesiąt dziewięć milimetrów to układ gęstszy, z większą liczbą pasów na tej samej szerokości, i dlatego lepiej wygląda w mieszkaniach oraz na mniejszych przeszkleniach, gdzie szeroki pas byłby nieproporcjonalny. Sto dwadzieścia siedem daje mniej pasów, spokojniejszy rytm i mniej elementów do czyszczenia, co przy dużych salach biurowych i przeszkleniach na całą ścianę robi zauważalną różnicę w utrzymaniu. Węższe pasy zajmują też mniej miejsca po zsunięciu, bo pakiet jest wtedy cieńszy. Cena za metr kwadratowy jest zbliżona, więc decyzja jest kwestią proporcji pomieszczenia. Przy pomiarze pokazujemy oba warianty przy oknie.

Tak i to jedna z ich zalet w porównaniu z roletami. Pas zdejmuje się z wózka, wyjmuje z niego dolny obciążnik i tkaninę można wyprać ręcznie w chłodnej wodzie z łagodnym środkiem. Nie należy wirować ani wieszać na kaloryferze, bo tkanina traci sztywność i po wyschnięciu nie wisi prosto. Najlepiej powiesić pas mokry z powrotem na wózku i pozwolić mu wyschnąć pod własnym ciężarem, wtedy sam się wyprostuje. Tkanin zaciemniających z powłoką nie pierze się w wodzie, tylko przeciera punktowo. Przy tkaninach typu screen wystarcza zwykle odkurzenie miękką nasadką.

Tak i przy przeszkleniach sięgających podłogi to zwykle najlepsze rozwiązanie. Szyna przykręcona do sufitu daje pasy biegnące od góry do dołu bez przerwy, co optycznie podnosi pomieszczenie i nie zabiera ani centymetra powierzchni szyby. Warunkiem jest strop, w który da się pewnie wkręcić kołki. W sufitach podwieszanych z płyty gipsowej trzeba trafić w profile stelaża albo przenieść mocowanie na strop konstrukcyjny, co sprawdzamy podczas pomiaru. Przy szynach dłuższych niż trzy metry dokładamy punkty podparcia w środku, żeby profil się nie ugiął i wózki nie zbiegały się w jednym miejscu.

Kierunek pracy zmienia prawie wszystko, dlatego wertikale i żaluzje poziome sprawdzają się gdzie indziej. Żaluzja pozioma podnosi się do góry i zbiera w pakiet nad oknem, więc przy szerokim przeszkleniu jej ciężar rośnie i obsługa staje się uciążliwa. Wertikale wieszają pasy pionowo na wózkach w szynie, ciężar rozkłada się na całej długości i szerokość praktycznie nie ma ograniczenia. Pasy zsuwa się na bok, co przy drzwiach tarasowych daje wolne przejście, czego żaluzja pozioma nie zapewni. Z drugiej strony w małym oknie kuchennym wertikale wyglądają nieproporcjonalnie i tam lepsza jest żaluzja pozioma. Wertikale łatwiej też serwisować, bo pojedynczy pas i pojedynczy wózek są elementami wymiennymi.