Markizy tarasowe i balkonowe

Przed przelotnym deszczem tak, przy założeniu że kąt nachylenia jest ustawiony na odpowiedni spadek i woda spływa po tkaninie. Przy dłuższym opadzie markiza przestaje wystarczać, bo woda zbiera się w materiale i tworzy zwisający worek, który przy dodatkowym obciążeniu może wygiąć ramiona. Tkanina akrylowa jest hydrofobowa, ale nie jest wodoszczelna w rozumieniu dachu, a szwy przepuszczają wodę. Markizy nie należy też zostawiać rozłożonej i mokrej na kilka dni, bo zwinięta wilgotna tkanina zbiera osad i po sezonie widać zacieki. Jeśli celem jest korzystanie z tarasu niezależnie od pogody, właściwym rozwiązaniem jest pergola z tkaniną wodoszczelną i odprowadzeniem wody, a nie markiza.

Wysięg ustala się nie od szerokości tarasu, a od tego, gdzie ma padać cień w godzinach największego nasłonecznienia. Przy ścianie południowej słońce w środku dnia stoi wysoko, więc nawet niewielki wysięg daje cień blisko ściany, ale po południu, gdy słońce opada, potrzebna jest większa głębokość. Zwykle sensowne wartości mieszczą się między dwoma i trzema metrami wysięgu przy tarasach przydomowych, a na balkonach wyraźnie mniej. Trzeba też pamiętać, że im większy wysięg, tym większe obciążenie ramion i mocowania, więc konstrukcja i kotwy muszą być odpowiednio dobrane. Podczas wizyty sprawdzamy, gdzie pada słońce na tarasie i pod to dobieramy głębokość, zamiast opierać się na wymiarze płyty tarasowej.

Konstrukcji się nie zdejmuje, bo jest zakotwiona w ścianie na stałe. W wersjach kasetowych tkanina i ramiona są zamknięte w profilu, więc zostają bez dodatkowej ochrony i markiza spokojnie zimuje na elewacji. Przy wersjach otwartych, gdzie zwinięta tkanina jest wystawiona na warunki, warto założyć pokrowiec zabezpieczający, ponieważ śnieg i wilgoć osiadające na rurce przyspieszają starzenie materiału. Ważniejsze od samego zimowania jest to, żeby tkanina była zwinięta w stanie suchym, bo materiał zamknięty mokry przez kilka miesięcy zbiera plamy, których nie da się usunąć. Przed zimą warto też sprawdzić dokręcenie konsoli i stan przegubów.

Tak, ale mocowanie musi przechodzić przez warstwę ocieplenia i sięgać do konstrukcji nośnej, bo styropian nie przenosi obciążeń. Stosuje się do tego dystanse albo konsole montażowe, które przekazują siły wprost na mur lub beton, a przestrzeń w ociepleniu zostaje uszczelniona przed wodą. Trzeba znać grubość ocieplenia, dlatego podczas wizyty sprawdzamy ją wiertłem w miejscu przewidzianym na kotwę. Kotwienie samych konsoli w styropianie kończy się wyrwaniem markizy przy pierwszym silniejszym wietrze i widzieliśmy takie sytuacje po montażach wykonanych na skróty. W budynkach wielorodzinnych dochodzi jeszcze kwestia zgody wspólnoty, bo markiza zmienia wygląd elewacji.

Na balkonie i przy niewielkich markizach korba jest wystarczająca, nie wymaga prądu i jest tańsza. Przy szerokich markizach tarasowych sytuacja się zmienia, bo tkaninę na kilku metrach szerokości trzeba przekręcić wiele obrotów i codzienne rozkładanie staje się uciążliwe na tyle, że w praktyce markiza zostaje zwinięta i nieużywana. Silnik z pilotem rozwiązuje to od razu, a dodatkowo pozwala podłączyć czujnik wiatru, który zwija tkaninę bez udziału użytkownika i chroni konstrukcję. To ostatnie jest realnym argumentem, nie dodatkiem, bo najczęstsze uszkodzenia markiz wynikają z pozostawienia jej rozłożonej przy nadchodzącej burzy. Napęd trzeba zaplanować przed zamówieniem, ponieważ późniejsza wymiana wymaga rozebrania rurki nawojowej i doprowadzenia zasilania.